YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10210
KARAR NO : 2014/16025
KARAR TARİHİ : 05.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca 3.000 TL’ye kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık …’in temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın 24.10.2010 tarihli soruşturma aşamasında ki beyanında olay yerini kendisinin gösterdiğine ancak böyle bir televizyon çalmadığına dair olayın oluş şekli ile çelişkili beyanı ve devamında ki aşamalarda girdiği hiçbir evden LCD televizyon çalmadığına dair beyanları ile müştekinin 24.01.2011 celse tarihli beyanında hırsızlığı öğrenir öğrenmez karakola şikayetçi olduğuna ve polisin hırsızlığı bildiğine dair beyanı ile 23.10.2010 tarihli adres tespit tutanağı içeriğinden, beş farklı mahalledeki onbeş evin yer göstermesinin saat:02.30 – 03.30 arasında bir saatte tamamlanmış olmasının sağlıklı olamayacağı hususuna ilişkin şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı beraat kararı verilmesi gerekirken, savunmanın aksini ispatlayan şüpheden arındırılmış kesin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime imkan sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.