YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11684
KARAR NO : 2014/6136
KARAR TARİHİ : 25.02.2014

Tebliğname No : 6 – 2011/234766
MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/03/2011
NUMARASI : 2010/617 (E) ve 2011/194 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, suça sürüklenen çocuğun olay yerinde parmak izinin bulunması üzerine yakalandığında üst aramasında çıkan 18,95 TL bozuk parayı katılanın işyerinden çaldığını beyan ettiği, yine suç konusu eşyalardan 23 paket sigarayı bıraktığı yeri göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi gereğince katılana kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik, suç işlediği sırada 12-15 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman doktor raporu alınmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde uygulama yapılması, usul ve yasaya aykırı görüldüğünden,
3-Hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
4-T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiinin ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk A.. A.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi