YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12078
KARAR NO : 2014/13916
KARAR TARİHİ : 14.04.2014

Tebliğname No : 6 – 2011/253584
MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2011
NUMARASI : 2010/462 (E) ve 2011/375 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli emanetin 2010/2380 sırasında kayıtlı suç eşyaları ile ilgili müsadere talebi hakkında mahallinde hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiştir.
I- Sanık hakkında mağdurlar N.. B.. ve S.. B..’a yönelik hırsızlık ve mağdurlar N.. B.., S.. B.. ve A.. Ç..’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hırsızlık suçu açısından; suç tarihinde suçun işlendiği Fatih İlçesinde güneşin saat 20:20’de battığı, mağdurların beyanlarından suçların saat 17:30-23:00 arasında işlendiğinin anlaşılması, sanığın da suçu saat 19:30 sıralarında işlediğini beyan etmesi karşısında; suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiği sabit olmadığı halde TCK’nın 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmuş ve sanığın rızai iadede bulunmadığının anlaşılması karşısında uygulanma olanağı bulunmadığı halde TCK’nın 168/1. maddesi gereğince cezasında indirim yapılmış ise de; sanık hakkında TCK’nın 143/1. ve 168/1. maddelerinin uygulanmaması sonucu, mahkemenin yaptığı uygulamaya göre daha aleyhe bir ceza belirleneceğinden ve aksi hal sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan uygulama bozma nedeni yapılmamış; mala zarar verme suçları açısından ise mağdurlardan zararlarının ne zaman giderildiği hususu açıkça sorulmadan sanığın cezasında TCK’nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. O..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkarılarak yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında mağdur A.. Ç..’e yönelik hırsızlık ve mağdurlar N.. B.., S.. B.. ve A.. Ç..’e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçu açısından; suç tarihinde suçun işlendiği Fatih İlçesinde güneşin saat 20:20’de battığı, mağdurların beyanlarından suçların saat 17:30-23:00 arasında işlendiğinin anlaşılması, sanığın da suçu saat 19:30 sıralarında işlediğini beyan etmesi karşısında; suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiği sabit olmadığı halde TCK’nın 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2-Hırsızlık suçu açısından; mağdur A.. Ç..’in ikametinden çalınan ve soruşturma aşamasında bulunamayan bir adet Orient marka saate ilişkin zararın ne zaman giderildiği hususu mağdurdan açıkça sorulmadan sanığın cezasında TCK’nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması,
3-Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları açısından; suç tarihinde suçların işlendiği Fatih İlçesinde güneşin saat 20:20’de battığı, mağdurların beyanlarından suçların saat 17:30-23:00 arasında işlendiğinin anlaşılması, sanığın da suçları saat 19:30 sıralarında işlediğini beyan etmesi karşısında; suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiği sabit olmadığı halde TCK’nın 116/1-4. maddesi gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
4-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. O..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.