YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14974
KARAR NO : 2014/35201
KARAR TARİHİ : 10.12.2014

Tebliğname No : 6 – 2011/279893
MAHKEMESİ : Azdavay Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/06/2011
NUMARASI : 2011/8 (E) ve 2011/60 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar M.. G.. ve E.. G..’ın müşteki kuruma karşı 23.11.2010, 02.01.2011 ve 12.01.2011 tarihlerinde işledikleri hırsızlık suçlarında, ilk suç tarihi ile sonraki suç tarihleri arasındaki zaman dilimi dikkate alınarak iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılarak, 02.01.2011 ve 12.01.2011 tarihlerindeki hırsızlık suçlarından sanıklar hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması yerine haklarında tek bir hüküm kurularak cezanın TCK’nın 43. maddesiyle artırılmasına karar verilmesi,
2-Soruşturma sırasında tanık beyanı ile olayda kullandıkları araç plakasından kimlikleri tespit edilerek yakalanan sanıkların, suçu kabul ederek müşteki kuruma ait telefon kablolarını satmaları karşılığında elde ettikleri 1800 TL paradan 1450 TL’sini iade ettikleri gözetilerek, müşteki kurum temsilcisine kısmi iadeyi kabul edip etmedikleri,sanıkların etkin pişmanlıktan yararlanmasına rıza gösterip göstermedikleri sorulduktan sonra müştekinin rıza göstermesi halinde TCK’nın 168. maddesi gereğince cezada indirime gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
4-Suça konu kesilip satılan telefon kablosunun satışından elde edilen paranın müşteki kuruma iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
5-Yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında tahsili yerine müştereken tahsiline hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. Ö.., E.. G.. ve M.. G.. müdafii ile C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.