YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/22501
KARAR NO : 2013/28031
KARAR TARİHİ : 08.10.2013

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında yapılan duruşma sonunda; …’nun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2, 62, 50 maddeleri uyarınca 6.000 TL, 151/1, 31/2, 62, 50 maddeleri uyarınca 1.000 TL, …’ın ise aynı Yasanın 142/1-b, 31/3,62 ve 50 maddeleri uyarınca 8.100 TL, 151/1, 31/3, 62, 50 maddeleri uyarınca da 1.320 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18/09/2008 gün ve 2007/616 Esas, 2008/429 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafileri tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02/04/2013 gün ve 2011/33746 Esas, 2013/9203 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04/07/2013 tarih ve 6-2009/47598 sayılı yazısı ile, Mahkemenin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ile ilgili uygulamasının, “suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nun 142/1-b, 31/2-3, 62, 50 maddeleri uyarınca tayin olunan 6.000 ve 8.100 TL Adli Para Cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 04/07/2013 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04/07/2013 tarih ve 6-2009/47598 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik Dairemizin 02/04/2013 gün ve 2011/33746 Esas, 2013/9203 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 04:00 sıralarında gerçekleştiği ve olay tarihinde güneşin saat 05:59’da doğduğunun anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması ve suça sürüklenen çocuk … hakkında neticeten verilen 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olduğunun kabulüyle, aynı Yasanın 50. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,
2-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ”ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin bölümlerin çıkartılması, “yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına” ilişkin bölümlerin ise çıkarılarak, yerine ”sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.