YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24178
KARAR NO : 2014/18005
KARAR TARİHİ : 20.05.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/174004
MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 31/03/2011
NUMARASI : 2010/443 (E) ve 2011/225 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2- Suç tarihinde güneşin saat 19.30’da batıp 05.20’de doğduğu, müşteki ve sanığın da eylem saati konusunda açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlığın gece vakti gerçekleştirildiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılarak, sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 58/3 maddesine göre, tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekmesi hâlinde, hapis ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği mala zarar verme suçundan hapis cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Uygulamaya göre de;
Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 50/2 maddesi gereğince hapis ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği durumda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/3. maddesindeki yasal zorunluluk gereğince adli para cezası dışında 50/1. maddesindeki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. S..’nin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı kısmen de isteme uygun olarak BOZULMASINA, mala zarar verme suçu yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.