YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26150
KARAR NO : 2014/26780
KARAR TARİHİ : 25.09.2014

Tebliğname No : 2 – 2013/124049
MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/01/2013
NUMARASI : 2011/16 (E) ve 2013/62 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın savunmasında, inşaatın yetkilisi olduğunu, burada bina yapmak üzere arsayı aldığını, inşaat ruhsatının da kendi adına olduğunu ancak daha sonra sağlık nedenleriyle işi devam ettiremediğini, A.. İnşaat’a devrettiğini, gene inşaatında A.. inşaat yetkilisi M.. A.. tarafından yapıldığını, suyun başkaları tarafından kullanılmış olabileceğini beyan ettiği ve mahkemece bu beyanın aksinin gösterir delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de,
Suç tutanağı tarihinin 07.05.2007 olduğu, dosyada mevcut Ankara 45. Noterliğince düzenlenen 30709 yevmiye numaralı Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin Devri belgesinin düzenleme tarihinin ise suç tarihinden sonra 09.11.2007 olduğu ve belge içeriğine göre müteahhitlik yetkisinin bu belge ile sanıktan M.. A..’a devredildiğinin anlaşılması karşısında, M.. A.. ve bahsi geçen sözleşmenin tarafları tanık sıfatıyla dinlenerek suç tarihinde inşaatta kimin faaliyet gösterdiğinin kesin olarak tespit edilmesi, suç tutanağında abonesiz kullanımdan bahsedilmesine ve başkaca hiçbir açıklama bulunmamasına göre tutanak mümziilerinin tanık olarak dinlenip özellikle tutanak anında bir sayaç bulunup bulunmadığının ve abonesiz kullanımın sayaçtan geçip geçmediğinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa “kurum tarafından hesaplanan normal tarifeye göre
cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.