YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26952
KARAR NO : 2014/21256
KARAR TARİHİ : 16.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazılğını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
29.12.2011 tarih ve 28157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih ve 2011/54 E, 2011/142 sayılı Kararı ile 31.03.2011 günlü, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 13. maddesiyle, 02.07.1964 günlü, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun; Değiştirilen “IV. Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmının “Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL” tutarında temyiz harcı alınacağına ilişkin (b) fıkrasının Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği anlaşıldığından, “ temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle” suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz talebinin reddine ilişkin 05.01.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
I- Sanık … ve suça sürüklenen çocuk … hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık … ve suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık … ve suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Diğer sanık …’ın ifadesi doğrultusunda polis görevlilerince çalınan hurda malzemelerin … işleticisi olan ve henüz müracaatı bulunmayan mağdur …’e ait olduğunun tespiti ile iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. madddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık …’a teşmiline, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.