YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27210
KARAR NO : 2014/19044
KARAR TARİHİ : 28.05.2014

Tebliğname No : 6 – 2012/18657
MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/11/2011
NUMARASI : 2011/235 (E) ve 2011/343 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükümde sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu ve sanık hakkında takdiren alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtildiği halde , temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle çelişkiye neden olunması,
Kabule göre de ;
2-Sanığın müştekinin aracını düz kontak yapmak suretiyle çalmaktan ibaret eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
3-Sanığın tekerrüre esas alınan Keşap Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/49 esas,2005/73 karar sayılı ilamının; mahkemesinin bildirişine göre 13.09.2005 tarihinde kesinleştiği ve 27.10.2005 tarihinde infaza verildiği, ancak ilamın infaz edildiğine dair ilamat evrakının henüz mahkemesine dönmemiş olduğunun bildirilmesine göre, sözü edilen ilamın yerine getirme tarihinin Cumhuriyet Başsavcılığı infaz bürosundan sorularak tespit edilmesi, sanık hakkında tekerrür uygulamasının bu tespite göre taktir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanık hakkında etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması ,
5-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 14,75 TL’nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. Ş..’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına,28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.