Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2013/32255 E. 2015/20790 K. 24.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/32255
KARAR NO : 2015/20790
KARAR TARİHİ : 24.12.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, öncelikle bilirkişiden normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp ardından sanığa “bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Kabule göre de;
29/03/2008 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 28/04/2010 tarihli, 27/09/2008 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 29/05/2010 tarihli, 25/03/2009 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 28/06/2011 tarihli, 14/05/2009 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 09/05/2011 tarihli, 20/06/2009 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 24/02/2011 tarihli, 17/02/2010 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili 13/06/2011 tarihli ve 06/07/2010 tarihli tutanağa konu eylemle ilgili olarak da 31/05/2012 tarihli iddianame ile davaların açılmış olması itibariyle, 7 ayrı suç tutanağı arasındaki zaman ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti durumu değerlendirilerek sanığın her bir eyleminin ayrı suç oluşturup oluşturmadığı veya 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.