YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/34298
KARAR NO : 2014/27000
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/240930
MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/11/2011
NUMARASI : 2011/433 (E) ve 2011/665 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçundan açılan kamu davasının suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna dönüşebileceği gözetilmeden, bir taraftan hırsızlık suçundan dolayı beraat kararı verilirken, diğer taraftan eylemin değişen vasfından dolayı mahkumiyet kararı verilerek çelişkiye düşülmesi,
2-Suça konu kabloları ne şekilde ellerine geçirdiklerini makul bir şekilde açıklayamayan sanıkların eylemlerinin suça konu kabloların çalındığı anda faal olması halinde TCK’nın 142/1-a, faal olmaması halinde ise TCK’nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu gözetilip bu konuda gerekli araştırma yapılmadan hatalı değerlendirme ile suça yanlış vasıf verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre de;
a-)Sanıklar hakkında hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan doğruya verilen adli para cezasının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken, verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
b-)Ödenmeyen adli para cezasının, hapis cezasına çevrilmesinin infaz aşamasında dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, infazdaki yetkiyi kısıtlayacak şekilde 100 TL karşılığının 1 gün hapis cezası olarak belirlenmesi,
c-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanıklara yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. S.. ve Z.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.