YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/34790
KARAR NO : 2014/26561
KARAR TARİHİ : 24.09.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/223882
MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/04/2012
NUMARASI : 2012/107 (E) ve 2012/556 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Şikayetçiye ait inşaat halindeki binanın duvarlarına monte edilmiş bulunan kabloları sökerek çalan sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile hüküm kurulması ve sanıkların sorgu dahil tüm aşamalarda eylemlerini gece sayılan 23:30 sıralarında işlediklerini ikrar etmiş olmalarına karşın haklarında TCK’nın 143/1.maddesinin uygulanmaması ile sanık Cemal’in tekerrüre esas alınan ilamında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmış olması karşısında, tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından, yine birden fazla tekerrüre esas olabilecek hükümlüğü bulunan sanık Cemal’in hangi ilamının tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi ise infaz aşamasında bu hususta mahkemesinden karar alınması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. B.. ve B.. Y..’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçunun konusunu çalınmak istenen kabloların kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanıkların eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. B.. ve B.. Y..’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.