YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5158
KARAR NO : 2013/27619
KARAR TARİHİ : 07.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu’nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün” Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hak arama özgürlüğünü sınırlanmaması için sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin Pendik 2. Mahkemesinin 27.01.2012 tarih ve 2010/524-2011/616 sayılı Ek Kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde güneşin 17:07’de battığı, soruşturma aşamasında 18.01.2010 tarihli ifadelerinde mağdurun ve mağdura ait işyerinde çalışan tanığın, işyerinin 3. katında bulunan depoda saat 18:00 sıralarında sanığı yakaladıklarını ifade etmeleri, sanığın da işyerine saat 18:00 sıralarında arkadaşını aramak için girdiğini beyan etmesi karşısında, hırsızlık suçunun TCK’nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği değerlendirilmekle bahse konu geceleyin işlendiğinin kabulü ile artırım yapılarak fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ceza kısımları çıkartılarak yerine ”Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca 3/4 indirim yapılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümleleri eklenmek suretiyle suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkıda işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde güneşin 17:07’de battığı, soruşturma aşamasında 18.01.2010 tarihli ifadelerinde mağdurun ve mağdura ait işyerinde çalışan tanığın, işyerinin 3. katında bulunan depoda saat 18:00 sıralarında sanığı yakaladıklarını ifade etmeleri, sanığın da işyerine saat 18:00 sıralarında arkadaşını aramak için girdiğini beyan etmesi karşısında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun TCK’nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği değerlendirilmekle bahse konu geceleyin işlendiğinin kabulü ile artırım yapılarak fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.