YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8650
KARAR NO : 2014/11371
KARAR TARİHİ : 26.03.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/109036
MAHKEMESİ : Güney() Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/02/2012
NUMARASI : 2011/59 (E) ve 2012/15 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın suç tarihinde izinsiz olarak katılana ait ahıra girerek 3 adet küçük baş hayvanı çaldığının anlaşılması ile sanık savunmasına ve bu savunmayı kısmen doğrulayan müşteki iddiaları gözetilerek sanığın, olay tarihi öncesinde katılan tarafla arasında çalındığı iddia edilen keçilerin aidiyeti hususunda anlaşma bulunduğunu ve kendisinin olduğuna inanarak katılan Hatice’nin eşi diğer katılan .. Hüseyin’in telefondaki rızasına istinaden keçileri alıp götürdüğünü iddia etmesi karşısında, sanığın katılan H.. B..’in telefonla izin verip vermediği hususu kendisinden sorularak ve telefon kayıtları getirtilip incelenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-Dosya içerisindeki kroki ve fotoğraftan anlaşılacağı üzere, küçük baş hayvanların müştekinin evinin müştemilatı niteliğinde bulunnan bahçesi içindeki ahırdan çalındıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinde tanımlanan suçlara uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde barınak yerinden çalındığından bahisle TCK’nın 142/2-g maddesiyle hüküm kurulması,
b-Hükümlülüğün yasal sonucu olan hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c, d ve e bentlerinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
c-5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/4 maddesi uyarınca hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazılığı suçunun işlenmesi halinde bu suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturmada şikayetin aranmayacağının belirtilmesi karşısında sanığın konut dokunulmazlığı suçundan cezalandırılması yerine düşme karar verilmesi,
d-20/07/2011 tarihli oturumda tanık yoklaması yapıldıktan sonra tanıkların duruşma salonundan çıkartılarak sırasıyla diğer tanık duruşma salonunda bulunmadan beyanı alınması gerekirken her iki tanığın aynı ortamda birlikte hazır oldukları şekilde beyanları alınmak suretiyle usul kaidelerine riayet edilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık R. B.. ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.