YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8712
KARAR NO : 2014/12357
KARAR TARİHİ : 02.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mühürde sahtecilik
HÜKÜM : Makumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya içerisinde bulunan 11/04/2011 tarih ve 2011/146 numaralı ekspertiz raporunda, suça konu sahte plakanın üzerinde Trafik Tescil Şube Müdürlüklerine/Trafik Tescil Büro Amirliklerine ait soğuk mühür izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında sahtecilik eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesinde düzenlenen resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.06.2012 gün ve 13/194-243 sayılı kararında belirtildiği üzere, somut olayda sanığın, müştekinin kullanımındaki suça konu aracı durdurarak araçtan aşağıya inip aracı dinler gibi yaparak daha sonra müştekinin de dinlemesi bahanesiyle müştekiyi yanına çağırıp yanına geldiğinde, ani hareketle araca binerek uzaklaştığının anlaşılması karşısında, aracın anahtarını haksız olarak ele geçirdiği ve bu halde sanık hakkında TCK’nın 142/2-d maddesinin uygulanmaması; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın ve sanıklar … ile … müdafiilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine ”TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihlerine kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.