YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1161
KARAR NO : 2014/21022
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/239300
MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/05/2012
NUMARASI : 2006/731 (E) ve 2012/961 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık yapılan aracın arka camının sökülerek aracın 5 metre ilerisine bırakıldığının anlaşılması karşısında, katılanın beyanı alınarak sonucuna göre, sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlığın, katılanın park halindeki kilitli aracının arka camının sökülerek araca ait iki adet hoparlörün çalınması şeklinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemi 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,
2-Katılanın aşamalardaki anlatımına ve 06.01.2006 tarihli tutanak içeriğine göre, eylemin 05.01.2006 günü saat 21:00 sıraları ile 06.01.2006 günü saat 04:00 sıraları arasında işlendiği anlaşıldığı halde, sanığa verilen cezada TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Dosya kapsamına göre, katılana ait çalınan iki adet hoparlörün başka bir hırsızlık olayına ait..plakalı araçta bulunup, temyize gelmeyen sanıklardan Ş.. H..’nın yer göstermesi sonucunda katılana ait ..plakalı araca ait olduğunun tespit edilerek, olay nedeniyle herhangi bir başvurusu olmadan önce katılana iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verildiği halde, hakkında TCK’nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış olması,
5-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. H..’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 CMUK’un 325. maddesi uyarınca temyiz talebinde bulunmayan sanık Ş.. H..’ya SİRAYETİNE, 12.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.