YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12090
KARAR NO : 2014/17982
KARAR TARİHİ : 20.05.2014
Tebliğname No : 6 – 2013/209984
MAHKEMESİ : İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/05/2013
NUMARASI : 2012/840 (E) ve 2013/718 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilerek yeniden yapılan duruşmalı yargılamada; önceki hükmün aynen muhafazasına karar verildiği, CMK’nın 323/1. maddesi gereğince verilen bu karara karşı temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen 21/12/2010 tarih, 2005/1266 esas ve 2010/2181 karar sayılı mahkumiyet kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/06/2012 gün ve 2012/5724-13703 sayılı kararı ile onanmasından sonra hükümlünün cezasının infazı aşamasında, dosyaya ilk kez sunulan 27/07/2012 günlü Sağlık Kurulu rapor içeriğine göre, hükümlünün hafif derecede (% 50) akıl hastası olduğunun tespiti nedeniyle talep üzerine yapılan yargılama sonucunda yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiş ise de; CMK’nın 311/1-e bendi “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa…” şeklindeki hüküm karşısında, sanığın 765 sayılı TCK’nın 46 ve 47 (5237 sayılı TCK’nın 32.) maddeleri gereğince “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” yönünde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’na sevkinin sağlanılıp, adli rapor aldırılmasının ardından;suç tarihi itibariyle akıl hastalığının varlığının saptanması halinde bu durumun CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca, sanığın daha az ceza almasını veya hiç ceza almamasını sağlayacak yeni bir olay olarak değerlendirilerek uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü A.. B.. müdafiinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.