YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12219
KARAR NO : 2014/17494
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/212850
MAHKEMESİ : Mudanya Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/07/2012
NUMARASI : 2012/362 (E) ve 2012/329 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Savunmasında müdafi istemediğini belirten sanığın müdafiine çıkartılan tebligat ile savunmasında bildirdiği adres yerine mernis adresine çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu değerlendirilerek, yokluğunda verilen hükmü infaz aşamasında öğrenmesi üzerine cezaevi idaresi aracılığıyla vermiş olduğu 07.02.2013 tarihli dilekçesinde, suç tarihi itibarıyle cezaevinde bulunduğunu, suçu işlemediğini, yanlışlığın araştırılarak giderilmesi talebinin temyiz talebi olarak kabulüyle mahkemenin 20.02.2013, 28.03.2013 ve 12.04.2013 tarihli ek kararları kaldırılarak yapılan incelemede;
A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö..’ün temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ”TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Suç tarihinin 04/04/2005 olmasına karşın, davanın dayanağını oluşturan iddianamenin 25/11/2005 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar vermek suçlarından 5271 sayılı CMK.nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçlardan da cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö..’ün temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.