YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12717
KARAR NO : 2014/14063
KARAR TARİHİ : 15.04.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/225344
MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/10/1992
NUMARASI : 1991/922 (E) ve 1992/639 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir
Ancak;
765 sayılı TCK’dan farklı olarak 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesinde kısmi iade müessesinin düzenlenmiş olması karşısında, sanığın mağdura ait suça konu eşyalardan iki adet pırlanta yüzük hariç diğerlerinin yerini gösterip kovuşturma başlamadan kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, mağdurun kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’ya göre 493/1. maddesine uyduğu, 5237 sayılı TCK’ya göre ise, 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu gözetilerek, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden usulüne uygun şekilde uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü C.. O..’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine,15.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.