YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20516
KARAR NO : 2015/11806
KARAR TARİHİ : 24.06.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi, hazırlıktaki savunmasında suça konu aracın tanık …’e ait olduğunu, …’den tazminatına karşılık olarak aldığını, …’ün bu aracı ifade tarihi olan 20.02.2007 tarihinden 4-5 ay öncesinde satın aldığını, 2006 yılı kasım ayı ortalarında da aracı kendisinin alarak işten ayrıldığını beyan etmesine karşın mahkemedeki savunmasında kendisinin …’ün yanında şöför olarak çalıştığını, …’in bu araçla pazarlamacılık yaptığını ve kendisinin de aracı kullandığını yakalandığında aracın kendisinde bulunduğunu, patronu olan …’e sorduğunda aracı birinden taksitle satın aldığını söylediğini savunması, sanığın yine sahtecilik suçundan yargılandığı…Asliye Ceza Mahkemesi’nin dosya kapsamında sureti bulunan 2007/162 esas sayılı dava dosyasındaki savunmasında da suça konu aracı …’den 8500-TL tutarındaki tazminat alacağına karşılık olarak aldığını, aracı satmak için müşteri aradığı sırada polis tarafından yakalandığını, …’ün bu aracı ifade tarihi olan 27.09.2007 tarihinden yaklaşık 1 yıl önce satın aldığını, iki ay kullandıktan sonra da aracın kendisine geçtiğini savunması, tanık …’ün sanığın savunmasının doğru olmadığını ve suça konu aracın kendisine ait olmadığı gibi sanığa da herhangi bir surette vermediğini aşamalardaki beyanlarında ifade etmesi, dinlenen diğer tanıkların da suça konu aracı yalnızca sanık kullanırken gördüklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, olayda sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve sanığın bu şekilde hırsızlık konusu olduğunu bilebilecek durumda olduğu suça konu aracı satın almak veya kabul etmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 165. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu , ancak uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 14.11.2013 tarih ve 2012/15610 esas, 2013/16890 karar sayılı bozma ilamı ve bu ilama konu olan… Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.03.2010 tarih ve 2007/162 esas, 2010/331 karar sayılı ilamı incelendiğinde, sanık …’ın suça konu aracın üzerinde sahte tanzim edildiği anlaşılan … plakalar ve trafik tescil belgeleri olduğu halde yakalanması ile ilgili olarak iş bu davadan ayrı olarak TCK’nın 204/1 ve 165/1. maddeleri uyarınca ikinci bir davanın daha açıldığı ve sanık … hakkında TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca açılan bu davanın temyize konu edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, iş bu dava dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek incelenmesi ve aynı konu ile ilgili olup olmadığının tereddüde neden olmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Suça konu aracın emniyet ekiplerince yakalandığında üzerinde herhangi bir görgü tespit yapılmadığı gibi araç üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme de yaptırılmaması, ayrıca müştekinin aracının ne şekilde çalındığına dair herhangi bir görgü ve bilgisinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.