YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/24315
KARAR NO : 2015/12801
KARAR TARİHİ : 08.07.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Müştekiye ait cep telefonunun 2008 mayıs ayında çalıştığı … şubesinden çalınmasından sonra aynı telefonun sanık tarafından 17.09.2010 tarihinde katılan …’a satılması olayında; çalındığı belirtilen cep telefonunun ilk suç tarihi olan 2008 mayıs ayı başından itibaren iletişim temin edilerek telefonu ilk kullanan kişi tespit edilmediği, sanığın savunmasında atılı suçlamayı reddettiği ve telefonu kendisine satması için cezaevinden tanıdığı arkadaşı…’in verdiğini beyan etmesi ve telefonun müştekiden çalınmasının üzerinden iki yıldan fazla bir süre geçtikten sonra sanık tarafından satıldığının anlaşılması karşısında sanığın bu cep telefonunu çaldığına ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kullanılması suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,
2- Müşteki …’nın çalıştığı işyerinden çalınan cep telefonunun müşteki …’a çalıntı olduğu söylenmeden satılması şeklinde gerçekleşen eylemde 5237 sayılı TCK.’nın 165. maddesinde “bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı veya diğer malvarlığı değerini, bu suçun işlenmesine iştirak etmeksizin satan……. cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun veya başka bir suçun unsurları gerçekleşmediği halde atılı dolandırıcılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3- İddianamede 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve adli sicil kaydı oknmadan hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulaması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
4- Tekerrüre esas olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına esas alınan üç hükümlülükten … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1997/687 Esas, 1997/1052 karar sayılı ilamın adli sicil kaydında yer alan en ağır ilam olduğu ve sadece anılan bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.