YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/24624
KARAR NO : 2015/12121
KARAR TARİHİ : 30.06.2015

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi.
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında, müşteki…’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezasına ilişkin hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafilerinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,
B-Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında, müşteki …’ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafilerinin temyiz istemlerinin yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
C-Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında, müştekiler … ve …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocukların, müşteki…’ya ait işyerindeki cep telefonları ve fotoğraf makineleri ile birlikte suça konu otomobilin anahtarını da çalarak, bu anahtarla müşteki …’a ait otomobilin kapısını açıp içinden oto teybi ve hoparlörünü de çalmaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, araya zaman aralığı girmeden ve fiil kesintiye uğramadan devam ettiği gözetildiğinde bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiğinden ve suça sürüklenen çocukların cep telefonları, fotoğraf makineleri ve otomobilin içindeki oto teybi ile hoparlörünün ayrı ayrı müştekilere ait olduğunu bilmelerinin söz konusu olmadığından, bir kez 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan haksız şekilde elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-b maddesiyle mağdur sayısına göre iki kez uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.