YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/25417
KARAR NO : 2014/27075
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/290970
MAHKEMESİ : İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 14/02/2013
NUMARASI : 2012/232 (E) ve 2013/46 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, 03.12.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosya mahkeme tarafından yeniden ele alındığında açıklanan hükümde daha önceki mahkumiyet kararında değişiklik yapamayacağı, sadece cezanın şahsileştirmesi yönünden uygulama yapabileceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,
2- Sanığın eylemi TCK’nın 142/1-a. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı yasa ve maddenin (b). bendi ile hüküm kurulması,
3- Mağdurun soruşturma aşamasında 03.10.2006 tarihli beyanında namaz kıldığı esnasında çantasının çalındığını fark edip camii dışına çıktığında durumu yolda bekleyen kolluk görevlilerine anlattığını, görevlilerin çevrede bulunan şüpheli 2 şahsın yanına gittiklerinde şahısların kaçmaya başladıklarını, kovalama sonucu sanık ve arkadaşını yakaladıklarını ifade etmesi karşısında somut somut olayda kesintisiz takibin gerçekleşmediği değerlendirilmekle sanığa atılı hırsızlık suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında eksik ceza tayini,
4- Suç tarihinde, güneşin yaz saati uygulamasıyla saat 18:46’da batması, mağdurun olayın saat 20:30 sıralarında gerçekleştiğini ifade etmesi karşısında hırsızlık suçunun TCK’nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gece sayılan zaman diliminde işlendiğinden sanığa ek savunma hakkı verilerek hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerekeceğinin değerlendirilmemesi,
5- Yargılama gideri olarak hesaplanan 19,00 TL’nin CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.