YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/29614
KARAR NO : 2015/14255
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
12.10.2000 ve 14.10.2000 tarihlerinde işlenen hırsızlık eylemlerine ilişkin olarak, suça konu kabloların çalındığı anda faal olması nedeniyle, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesine, 25.10.2000 tarihinde işlenen hırsızlık eylemine ilişkin olarak ise, suça konu kabloların çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olması nedeniyle, eylemin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden; 12.10.2000, 14.10.2000 ve 25.10.2000 tarihlerinde işlenen hırsızlık eylemlerine ilişkin kurulan hükümde, ceza uygulaması sırasında, TCK’nın 43. maddesinin, aynı yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması; 25.08.2000 tarihinde işlenen hırsızlık eylemine ilişkin kurulan hükümde, kesinleşen 17.06.2003 tarih, 2001/9 Esas ve 2003/72 Karar sayılı hükmün, hükümlü yararına olduğunun anlaşılması karşısında, aynen infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve 765 sayılı TCK’nın hükümlünün lehine olduğu kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK’nın 50. ve 51. maddelerine göre değerlendirme yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-12.10.2000, 14.10.2000 ve 25.10.2000 tarihlerinde işlenen hırsızlık eylemlerine ilişkin kurulan hükümde; hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, 5237 sayılı yasanın 31/3. maddesinin 5377 sayılı Yasanın 5. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki hali uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranından indirim yapılarak fazla ceza verilmesi,
2-TCK’nın 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan hükümlü hakkında aynı yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 12.10.2000, 14.10.2000 ve 25.10.2000 tarihlerinde işlenen hırsızlık eylemlerine ilişkin kurulan hükümde; hükümlü hakkında sonuç olarak hükmolunan “2 yıl 6 ay” hapis cezasının “1 yıl 10 ay 15 gün” olarak belirlenmesine ve hüküm fıkralarından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.