YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4291
KARAR NO : 2015/11901
KARAR TARİHİ : 25.06.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 22.03.2012 tarih 2011/758 E– 2012/126 K sayılı hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında açılan kamu davasında 22.03.2012 tarihinde mühür bozmak suçundan beraat kararı verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyizi ile Yargıtay’a gönderilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca sanık hakkında 6352 sayılı Kanun gereğince yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iade edildiği, iade edilen dosya üzerine mahkemenin 07.02.2013 tarihinde yeniden aynı suçtan karar verdiği anlaşılmakla, mühür bozma suçu yönünden kurulan 07.02.2013 tarih 2012/602 E ve 2013/91 K sayılı hüküm yok hükmünde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 203. maddesindeki mühür bozma suçunun karşılıksız yararlanma suçunun unsuru yada ağırlaştırıcı nedeni olmayan bağımsız bir suç olarak düzenlendiği gibi mühür bozma suçunun oluşumu için de elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun unsur olmadığı gözetilerek değerlendirme yapılıp, katılan kurum tarafından gönderilen 27.11.2010 tarihli kaçak tespit tutanağında mühürlemeye ilişkin belgelerin yer almaması karşısında; mühür bozma suçundan atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken, “yasal unsurlar oluşmadığı” gerekçesiyle sanık hakkında mühür bozma suçundan da beraat kararı verilmiş olması sonucu itibari ile doğru olduğundan tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 07.02.2013 tarih 2012/602 E – 2013/91 K sayılı hükmün temyiz incelemesinde;
a-Sanığın savunmasında; tutanağa konu yerden, suç tarihinden önce çıktığını bildirmesi ve tutanağın … adına düzenlenmiş olması karşısında; öncelikle sanık ya da adı geçen şirketin suç tarihinde suça konu yerde faaliyet gösterip göstermediğinin belirlenmesi ve ticaret sicilinden sorulmak suretiyle şirketin yetkilisi tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
b-Sanık hakkında kuruma abone olmadan sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik- kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın işyerinde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir çalıştığının ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen çalışıyor ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; çalışmıyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,
c-Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.