Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/5487 E. 2014/33185 K. 24.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5487
KARAR NO : 2014/33185
KARAR TARİHİ : 24.11.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/327212
MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/04/2011
NUMARASI : 2009/60 (E) ve 2011/178 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay tarihinde mağdurun sokak üzerine park ettiği motorsikletinin sanığın azmettirmesi sonucu haklarında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilen suça sürüklenen çocuklar tarafından alındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun’un 141/1 ile hüküm kurulması suretiyle hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,
2-24.07.2005 tarihli yakalama ve zaptetme tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, haklarında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilen suça sürüklenen çocukların mağdura ait motorsikleti çalarak kendi hakimiyet alanlarına sokmalarından sonra başka bir mahallede kendilerinden şüphe eden görevli kolluk görevlileri tarafından görülüp yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanığa atılı eylem tamamlandığı halde hakkında TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması,
3-Tekerrüre esas alınan ilamda, 765 sayılı TCK’nın 71. maddesinin tatbik edildiği, bu nedenle birden fazla hükümlülük bulunduğu hususu da gözetilerek, ilamın kesinleşme ve infaz şerhlerini taşıyan bir örneğinin dosya arasına getirtilip tekerrüre esas olup olmadığı, tekerrüre esas ise, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-5237 sayılı TCK’nın 53.maddesine göre hükmedilen hak yoksunlukları ile aynı Yasa maddesinin 2,3.fıkra hükümlerine uygun olarak uygulanma sürelerinin kararda gösterilmemesi,
5-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanığa yüklenemeyeceğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık B.. Y.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.