Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/5530 E. 2014/11810 K. 31.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5530
KARAR NO : 2014/11810
KARAR TARİHİ : 31.03.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/107516
MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/03/2013
NUMARASI : 2012/2177 (E) ve 2013/223 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek fahiş),81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın, suç tarihinde belirlenemeyen bir zaman diliminde müştekinin işyerine muhkem giriş kapısını kırarak girip, içeriden suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanık hakkında lehe kanun değerlendirmesi yapılırken hükmün gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası, uzlaşmanın sağlanamadığı değerlendirilerek TCK’nın 116/2, 53/1 maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ve TCK’nın 151/1, 53/1. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası tayin edilip, 5237 sayılı TCK’nın sanık lehine olduğunun kabul edilmesine rağmen, hükümde çelişki oluşturur mahiyette sanık aleyhine sonuç doğuran 765 sayılı TCK hükümleri gereğince yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık L.. G..’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.