YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5680
KARAR NO : 2014/11811
KARAR TARİHİ : 31.03.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/44434
MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/11/2012
NUMARASI : 2012/334 (E) ve 2012/408 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 168/1. maddelerine uyan sanığın eyleminde zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 523,59, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın suç tarihinde gece sayılan vakitte saat 03:40 sıralarında mağdurun kapıları kilitli park halindeki aracının muhkem kelebek camını kırıp, oto teybini çaldıktan sonra, şüphe üzerine yakalandığında teybi çaldığı aracı göstererek başvurusu bulunmayan mağdura teybin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 168/1, 62, 53/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanunun 151/1, 53/1. maddelerine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden mağdurun şikayetinden vazgeçtiği değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. A..’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.