YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9018
KARAR NO : 2014/27954
KARAR TARİHİ : 14.10.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/177882
MAHKEMESİ : Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2012/232 (E) ve 2013/10 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Mağdurun, kapı kilit sistemi bozuk olan aracının içinden mütemmimcüzü niteliğindeki oto teybinin ve araçta bulundurulması mutad olmayan cep telefonunun çalındığının anlaşılması karşısında, araçtan mütemmimcüzü olan bir eşyanın çalınması gözetilerek, eylemin 5237 Sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması,
2-Mağdur aracından hırsızlık yapıldığının tespit edip çevreyi araştırdığında; sanıkları çalınan cep telefonuyla görüp telefonunu aldıktan sonra oto teybini de getirmelerini istemesi üzerine, sanıkların; çaldıktan sonra sakladıkları oto teybini getirerek teslim ettikleri, mağdurun cep telefonunu sanıklardan ele geçirmesi nedeniyle tam iadenin söz konusu olmadığı ancak sanıkların oto teybini teslim etmeleri nedeniyle kısmi iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nın 168/4. maddesi gereğince mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-5237 Sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. S.. ve S.. Ş..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği ceza süresi yönünden sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.