YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11477
KARAR NO : 2015/14924
KARAR TARİHİ : 06.10.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.11.2006 tarih, 2006/216-1990 E.-K. sayılı ilamı hakkında Dairemizin 15.11.2012 tarih ve 2011/20911 Esas ve 2012/24128 Karar sayılı ilamı ile “hükümlü … hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceği gözetilmediğinden hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına; diğer sanık … hakkında ise, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi ve CMK’nın 231. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle, hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına” karar verildiği, bozma sonrasında mahkemenin 11.02.2013 tarih, 2012/993 Esas ve 2013/156 Karar sayılı ilamı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan herhangi bir hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında;
I-O yer Cumhuriyet Savcısının, sanık …’e yönelik temyiz istemi hakkında;
Dairemizin bozma kararı sonrasında, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan da kamu davası açılan sanık … hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı ve zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün olduğundan, bu aşamada temyiz isteminin konusunun bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Hükümlü …’ın temyiz istemi hakkkında;
Dairemizin 15.11.2012 tarih ve 2011/20911 Esas ve 2012/24128 Karar sayılı ilamı ile hakkında verilen mahkumiyet kararları kesinleşmesine rağmen, hükümlünün 22.01.2015 ve 12.02.2015 tarihli dilekçeleri ile yeniden temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen kararlara karşı yeniden temyiz isteminde bulunulamayacağından, temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabulü ile gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 06.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.