YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13809
KARAR NO : 2015/14466
KARAR TARİHİ : 30.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlü …’in gece vakti müştekinin işyerine havalandırma pencere demir parmaklığını kırmak suretiyle birden fazla kişiyle, birlikte girerek gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1. ve 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, müştekinin şikayetçi olması nedeniyle aynı Kanunun 116/2-4, 119/1-c, 151/1. ve 53. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden CMK’nın 253. ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulama yapılıp cezalar belirlendikten sonra, sonuç cezaların, birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki kanuna göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmak suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2-Hükümlü hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,
3-Dosya içeriğine göre sanığın yer göstermesi üzerine suça konu eşyaları sattıkları yerden bir kısım suç eşyasının ele geçirilip müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklardan suça konu bir kısım eşyaları satın alan ve hakkında suç eşyasını satın almaktan mahkumiyet hükmü verilen …’ün zararının giderilip giderilmediği araştırılıp giderilmiş ise 5237 sayılı Yasanın 168/son maddesi gereğince müştekiye, sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulup, anılan maddenin uygulanması hususunun tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’in temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/02/2014 gün, 1998/600 Esas, 1998/1502 Karar sayılı uyarlama hükmünün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.