YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15013
KARAR NO : 2017/1974
KARAR TARİHİ : 01.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın savunmasında bankada hesabı olduğu ancak bankamatik kartı verilmediği ve hesaptan para çekmediğini beyan etmesi karşısında, ilgili bankadan paranın çekildiği hesaba ilişkin bir ek kart başvurusu olup olmadığı, suç tarihine ilişkin ATM ‘den para çekimine ilişkin kamera kaydı olup olmadığı sorularak ayrıca bankadan kart almadığını beyan eden sanığa kart teslimine ilişkin belgelerin istenip imza incelemesi yaptırılması ve hesaptan para transferi sırasında herhangi bir telefona SMS ile şifre gönderilip gönderilmediği, gönderilmiş ise gönderilen telefonunu suç tarihinde kimin adına kayıtlı olduğu ve araştırılarak, kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1- Müştekinin hesabında bulunan 1.800 TL paranın sanığa ait hesaba internet bankacılığı yoluyla aktarılması suretiyle haksız menfaat temin eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-e maddesine uyduğu gözetilmeksizin mahkemece suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.