Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2015/168 E. 2015/4696 K. 17.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/168
KARAR NO : 2015/4696
KARAR TARİHİ : 17.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekinin, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu aracı 24.07.2005 tarihinde 21:00 sıralarında park ettiğini, ertesi gün 08:00 sıralarında aracın yerinde olmadığını görerek şikayetçi olduğunu beyan ettiği, yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayrı evrak düzenlenen Yakup Demirci’nin 17.02.2005 tarihli savcı huzurunda alınan savunmasında, 24.07.2005 gecesi yolda dolaşırken, sanıkların suç konu araç ile yanına geldiklerini beyan ettiği, UYAP kaydında 24.07.2005 tarihinde güneşin, saat 19:00’da battığı, TCK nın 6/1-e maddesine göre saat 21:00’den sonraki zaman dilimin gece olarak kabulü gerektiği, sanıkların, gece sayılan zaman diliminde suça konu aracı çaldıklarına dair her hangi bir tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümler de TCK.nın 143/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünce iştirak edilmemiştir.
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” süreceğinin belirtilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafii ile sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ”53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.