YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/8273
KARAR NO : 2017/8293
KARAR TARİHİ : 11.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Müştekiler …, … ve …’e ait araçların, ev ve iş yerlerinin önünde bulunan araçların çalınarak, sanık …’un kiralamış olduğu tamirhanede sanıklar tarafından parçalanmış halde bulunduğu, sanıkların da suçlamayı kabul etmediği, bu suretle sanığın taklit anahtar veya benzeri alet kullanarak hırsızlık yaptığına dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçları oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK’nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 22.12.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.’nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsun ya da olmasın, 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi uyarınca hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, kararı nazara alınarak yapılan incelemede;
UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık …’ın hüküm tarihinden sonra 20/03/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/07/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.