YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4498
KARAR NO : 2017/12356
KARAR TARİHİ : 08.11.2017

Hırsızlık suçundan sanık … hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.07.2016 tarih 2013/181 E. 2016/620 K. sayılı hükmün sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 05.07.2017 tarih ve 2016/18489 Esas 2017/7983 Karar sayılı ilamı ile oybirliği ile Düzeltilerek Onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.10.2017 tarih ve 2017/56127 sayılı yazısı ile itirazın, sanık hakkında ikinci kez tekerrür şartlarının oluşmadığına yönelik olup, sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin bölümün çıkarılarak verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde itiraz talebinde bulunulması sebebiyle itirazla ilgili değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.10.2017 tarih ve 2017/ 56127 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 05.07.2017 tarih ve 2016/18489 Esas 2017/7983 sayılı kararın sanık … bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18.11.1991 tarih 1991/111-167 Karar sayılı ilamı ile silahla tehdit suçundan 765 sayılı TCK’nın 188/3, 81/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve 31.8.2006 tarihinde hükmün infaz edildiği, bu mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu, tekerrür hükümleri bakımından 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’da koşulları ve sonuçları itibariyle farklı düzenlendiği, 765 sayılı TCK’da “cezanın artırım nedeni” olarak öngörülmüş iken, 5237 sayılı Yasada koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir “infaz rejimi kurumu” olarak düzenlendiği. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için, sanık hakkında kesinleşen bir hüküm ile, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp, tekrar TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir suç işlemesinin gerektiği, bu itibarla 765 sayılı TCK’nın 81. maddesinin tatbik olunduğu hükmün birinci kez mükerrerliğe esas alınabilir ise de ikinci kez mükerrerliğe esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2- Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi yine TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “sanığın ikinci kez mükerrir olduğu”na ilişkin ibarenin, çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.