YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2235
KARAR NO : 2019/11285
KARAR TARİHİ : 26.06.2019
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesi ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesi ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesi ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlenmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinde belirtildiği üzere, temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. İstinaf kararı sonrasında temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Yargıtay temyiz incelemesi yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemez, maddi vakıaların denetimini yapamaz ve kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemez.
5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında beş bend olarak hangi hallerde beraat kararı verilebileceği belirtilmiştir. Anılan maddede belirtilen bendler arasında yer alan ”yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması” ile ”yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” durumlarını içeren 5271 sayılı CMK’nın 223/2. fıkrasının ”b” ve ”e” bendlerinin maddi vakıa denetimini gerektirdiği anlaşılmaktadır.
Sanıklardan … müdafiinin temyiz dilekçesinde sübuta ilişkin hatalar olduğunu belirtip herhangi bir gerekçe göstermediği, sanık …’ın da kararı gerekçesiz olarak temyiz ettiği belirlenmekle sanık … müdafii ile sanık …’ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.