YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6263
KARAR NO : 2020/6255
KARAR TARİHİ : 24.06.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkındaki 07/06/2005 tarih ( karar başlığında 01/07/2005) ve 2003/516 E- 2004/289 K sayılı ek kararın 25/07/2005 tarihinde hükümlüye tebliğinden sonra hükümlünün 29/07/2005 tarihli temyiz talebinden sonraki işlemlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek, 7.6.2005 tarihli uyarlama kararının yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, kanuni ve takdiri artırım ve indirim nedenlerinin uygulanmasında hakimin takdir hakkını kullanmasını gerektiren durumlar ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması; mağdurun ikametine sağlam ve muhkem olan kapı kilidini kırmak suretiyle birden fazla kişi ile birlikte girilerek müştekiye ait eşyaların çalınması şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 62 maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu; buna karşılık 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan birlikte konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden suç tarihi itibariyle şikayet ve uzlaşma hükümleri değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre, 765 sayılı TCK’nın ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA 24.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.