YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/14950
KARAR NO : 2007/2754
KARAR TARİHİ : 28.02.2007

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
HUMK. nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 5219 sayılı kanunla yapılan değişiklikle 1.000.000.000 TL.ye çıkarılmış olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinde o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı eldeki davada eksik ödemeler nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bedelin yasal faizi ile tahsilini istemiş, harca esas değer olarak da 1.000.000.000 TL. belirtilmiştir. HUMK’nun 4. maddesinin 1. fıkrasına göre alacağın tamamı çekişmeli ise mahkemenin görevi tamamına göre belirleneceği kuşkusuzdur. Davacı bu davada icra takibi ile istediği 322.579.533.000 TL ‘nin tahsili dışında fazlaya dair haklarını saklı tutup dava açtığına göre hüküm tarihinde dava konusu miktarın kesin nitelikte olduğunun kabulü mümkün değildir. Bu itibarla davacının temyiz isteminin miktar yönünden reddine dair mahkemenin 26.7.2006 tarihli kararı usul ve yasaya aykırıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemenin 26.7.2006 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve 2006/14950-2007/2754
yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 28.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.