YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/15469
KARAR NO : 2007/2940
KARAR TARİHİ : 06.03.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, Jandarma…ve Fabrika Komutanlığının ihtiyacı için saç ihalesi açtıklarını, ihaleyi davalının kazandığını, davalının sözleşme hükümlerine uygun olarak edimini yerine getirmediğini, sözleşmeyi fesh edip, yeniden ihale açtıklarını … sürerek iki ihale arasındaki fark olan 64.103.250.000 TL.nın ihalenin fesih tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davasında da irat kaydedilen teminat mektubunun işlemiş 52.151.000 Tl. faizinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 28.4.2006 tarihli ek bilirkişi raporu esas alınarak 62.274.50 YTl. üzerinden asıl davanın kabulüne, bu miktara temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005
2006/15469 2007/2940
gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 19.7.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz … bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 6.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.