Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2006/15968 E. 2007/750 K. 29.01.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/15968
KARAR NO : 2007/750
KARAR TARİHİ : 29.01.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, otomobiliyle kaza yapması nedeniyle sigorta şirketince ödenmesi kararlaştırılan bedeli alması için davalıyı vekil tayin ettiğini, ancak davalının aldığı parayı kendisine ödemediğini ileri sürerek 5.116.336.973 TL’nın reeskont faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının isteği ve talimatı üzerine, kasko şirketinden aldığı parayı davacıya ait otomobilin tamir edilmesi için harcadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davalının gerek vekaletnameye ve gerekse arkadaşlık ilişkisine dayanarak davacının aracını tamir ettirdiği ve tamir bedeli olark 4.398.208.300 TL ödediği gerekçesiyle 518.128.443 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının 24.6.2003 tarihli vekaletname ve sigorta şirketinden parayı alması için davalıyı vekil tayin ettiği ve davalınında sigorta şirketinden 5.116.336.973 TL aldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı bu parayı davacının aracının tamir edilmesi için masraf olarak kulladığını savunmaktadır. Dosya kapsamından gerçektende davacıya ait aracın davalı tarafça temin edilen kişilerce tamir edildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, vekil sıfatıyla hareket eden davalının aracın tamirini layıkıyla yapıp yapmadığı, tamirat sonrası davacıya iadesi gereken para bulunup bulunmadığı hususlarındadır. Hemen belirtmek gerekirki vekil sıfatıyla hareket eden davalı tam bir özen yükümlülüğü altında olup, tüm kusur ve ihmalinden sorumludur. Dosyada bulunan bilirkişi raporuna göre davalı tarafından yapılan harcamalardan 1.878.123.810 TL kısmının araçta meydana gelen hasarla ilgili olduğu ekspertiz raporunda olupta uygun yapılmayan işlerin bedelinin ise 2.720.084.720 TL olduğu görülmektedir. Bu durumda davacının aracında davalı tarafından yaptırılan uygun tamirat bedelinin 1.878.123.810 TL olduğu, diğer yapılan işlerin ise uygun olmadığı sonucuna varılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere davalının tam bir özen yükümlülüğü olması ve tüm kusur ve ihmalinden sorumlu bulunması nedeniyle araçta yapılan ve ancak uygun olmayan tamirat bedelindende davalının sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, davalının sigorta şirketinden aldığı paradan uygun tamirat için harcanan 1.878.123.810 Tl’nın mahsubu sonucu bakiye miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma gerektirir.
3-Bozma nedenine göre davalının temyiz itarazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bent gereğincede davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.