YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/261
KARAR NO : 2006/4264
KARAR TARİHİ : 23.03.2006
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacılar, mülkiyeti kendilerine ait olan taşınmazda 30.9.1997 tarih ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalının kira bedelini % 50 artırarak 1 yıl daha oturacağını bildirmesine rağmen, açtıkları kira tesbit davası devam ederken taşınmazı tahliye ettiğini bildirdiğini, 2.5.2002 tarihinde anahtarı teslim ettiğini, teslimden sonra onarım yaparak 15.5.2002 tarihinde yeniden kiraya verebildiklerini öne sürerek, 1.10.2001-15.5.2002 tarihleri arası 7,5 aylık dönem için toplam 3.750.000.000 TL toplam kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı yersiz olan davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece 3.750.000.000 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalının İcra Tetkik Mercine vermiş olduğu 25.6.2002 tarihli dilekçede de beyan edildiği üzere 6 aylık kiranın ödenmediğinin açık ve seçik kabul edildiğini, anahtarın 2.5.2002 günü teslim alındığını, ancak 15.5.2002 tarihinde kiraya verilebildiğini iddia ederek, 1.10.2001-15.5.2002 tarihi arası 7,5 aylık kira bedelinin tahsili talebiyle bu davayı açmıştır. Davalı taşınmazı tahliye ettiğini ve boş olduğunu mahallinde 25.10.2001 tarihinde tesbit ettirdiğini, 26.10.2001 tarihli ihtarlada anahtarın alınmasını bildirdiği halde anahtarın alınmadığını ve bu nedenle kiralardan sorumlu olmadığını savunmuş ise de, anahtari usulüne uygun şekilde kiralayan davacıya teslim etmediği gibi, tevdi mahalli tayin ettirip teslim etmemiştir. Bu durumda davalının taşinmazı tahliye ettiğini kabulü mümkün değildir. Dava konusu mecurun anahtarı 2.5.2002 tarihinde davacıya teslim edildiği dosya kapsamından anlaşılmakta ve bu husus taraflar arasında da ihtilafsızdır. Davalı anahtarı teslim ettiği 2.5.2002 tarihine kadar ki kiralardan sorumludur. Kira dönemi sona ermeden tahliye gerçekleştiğinden, kural olarak kiracı yine kira dönemi sonuna kadar ki süreye ilişkin kiralardanda sorumludur. Ne varki kiralayanında boş durmayarak, taşınmazı biran önce kiraya verip zararın artmasınıda önlemek zorundadır. Bu nedenle kiracının, dönem sonuna kadarki süreye ilişkin kiraların ne miktarından sorumlu olduğu, BK.98/2 delaletiyle 44.maddesine göre, taşınmazın aynı kira miktarı ve aynı şartlarla ne kadar sürede kiraya verilebileceği araştırılmalı, belirlenecek makul kiraya verme süresi kirasından kiracının sorumlu olduğu kabul edilmesi gerekir. Taşınmaz 2.5.2002 tarihinde, davalı tarafından mecurun davacıya anahtarı teslim ederek tahliye edildiğine ve davacı tarafından 15.5.2002 tarihinde yeniden kiraya verildiği sabit olduğuna göre, 2.5.2002 ile 15.5.2002 tarihleri arasındaki sürenin taşınmazın yeniden kiraya verilebilmesi için normal ve makul bir süre olup olmadığı kararda tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, bu hususun üzerinde durulmadan davalının 15.5.2002 tarihine kadarki kiralardan sorumlu olduğu kabul edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Birinci bent gereğince davacılar ve davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde taraflara iadesine, 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.