Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2006/5796 E. 2006/11061 K. 05.07.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/5796
KARAR NO : 2006/11061
KARAR TARİHİ : 05.07.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat … ile davalı vekili avukat …’un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı konut için şerefiye bedeli ve maliyet artışı adı altında 7.755.076.147 TL para istendiğini, bu isteğin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, davalı lehine 875.507.615 Tl vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, aralarında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmeye göre ödemelerini zamanında yapmasına rağmen haksız olarak kendisinden para talep edildiğinden bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare mahkemeye verdiği 25.9.2003 tarihli dilekçe ile de davadan feragat ettiğini beyan etmiş ve mahkemece de feragat nedeniyle davanın reddine, 875.507.615 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir.
Bu nedenle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın “Hüküm” fıkrasının 4 nolu bendinin karardan tamamen çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 450 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 5.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.