YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/9658
KARAR NO : 2006/13900
KARAR TARİHİ : 30.10.2006
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, …’da çalıştığı dönemde kardeşi olan davalıya 200gr altın ve 8000 DM ödünç verdiğini, ancak davalının iade etmediğini ileri sürerek, altınların aynen veya bedellerinin, 8000 DM’ın ise dava tarihindeki karşılığı olan 6.480.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, altınların aynen veya bedellerinin iadesine, döviz alacağı ile ilgili talebin ise reddine ilişkin verilen ilk hükmün davacının temyizi üzerine Dairemizce, döviz alacağının 3000 DM’lık kısmı yönünden de davanın kabulü gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez altınların aynen veya bedellerinin iadesine, 3000 DM’ın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen ilk hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, itirazın iptaline, inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı davayı açarken, davalıya 200 gr altın ve 8000 DM döviz verdiğini ileri sürerek, altınların aynen, 8000 DM’ın ise dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı olan 6.480.000.000 TL’nin ödetilmesini talep etmiştir. Davacı bu şekilde davalıdan alacaklı olduğu döviz miktarının, dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı üzerinden ödetilmesini istemiş olduğundan, mahkemece davalıya verildiği kabul edilen 3000 DM’nin de dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı üzerinden ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, davacının talebinden farklı bir şekilde 3000 DM’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bent gereğince temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.