YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/3092
KARAR NO : 2007/7408
KARAR TARİHİ : 24.05.2007
… ile Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 28.9.2006 tarih ve 203-301 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı 7.5.2003 tarihinde açtığı bu dava ile kredi kartı borcu için 4822 sayılı yasadan faydalanmak için süresinde başvurusu üzerine,bankanın borcu 6.733.675.759 TL olarak fahiş hesapladığını bildirerek borcun yasaya göre hesaplanmasını talep etmiş,mahkemece davacının kredi kartı borcunun 4822 sayılı kanun kapsamında yapılan hesaplama sonucu 6.580.810.000 TL olarak tesbiti ile 12 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen alacak kendi ödeme planında gösterdiği 6.733.675.759 TL ile mahkemece hesaplanan 6.580.810.000 TL arasındaki fark olan 152.865.759 TY’ye ilişkin olup karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 28.9.2006 tarihli olduğundan HMUK ‘un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.