YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/6256
KARAR NO : 2007/10054
KARAR TARİHİ : 12.07.2007

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 170-456 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, 16.4.2004 tarihinde açtığı bu dava ile vekili olan davalının vekaletnamedeki yetkilerini kötüye kullanarak kendi adına kredi çektiği, bu krediyi kendisinin geri ödediği, ayrıca davalının kredi borunu kefil olarak ödemek zorunda kalması nedeniyle, şimdilik 922.52 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasa ile de 1.090,00 YTL ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz edilen alacak 1.090,00 YTL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 19.12.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2. fıkrası gereğince davaCının temyiz talebinde bulunma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.