YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/9337
KARAR NO : 2007/14901
KARAR TARİHİ : 10.12.2007

… Genel Müdürlüğü vekili avukat … … ile MEB vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 10 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.6.2006 … ve 220-249 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, 718.986.520 TL alacağın gecikme cezası ve gecikme cezasının KDV’si ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece 20.6.2006 günlü kararla davanın kısmen kabulüne, 718.978.720 TL asıl alacak, 1.540.000.000 TL işlemiş faiz, 277.209.000 TL gecikme zammı ve KDV alacağının faiziyle birlikte tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye, 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek 4. madde uyarınca da 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece kabul edilen asıl alacak miktarı 1.090.000.000 TL’yi geçmediğinden davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.