Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2008/14607 E. 2009/5443 K. 20.04.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/14607
KARAR NO : 2009/5443
KARAR TARİHİ : 20.04.2009

… vekili avukat … ile Dedaş Müessese Müdürlüğü vekili avukat … aralarındaki dava hakkında Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.4.2008 gün ve 456-266 sayılı hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R
1-Davacı, 13.10.2008 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesinde kararı temyiz ettiğini bildirmiş, ancak temyiz harcını yatırmamıştır. Davacı mahkemeye sunduğu 30.10.2008 tarihli dilekçesinde harç yatırmayacağını, aksi halde dilekçesinin temyize cevap diLekçesi olarak kabul edilmesini talep ettiğinden temyiz harcını yatırmamış olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacı tahakkuk ettirilen faturadan dolayı 17.821.380.000 TL borçlu olmadığının tesbitini istemiş olup, mahkemece, faturadan dolayı davacının 17.176.230.095 TL borçlu olduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250.00 YTL.ye ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.250.00 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin reddine, 20.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.