Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2009/12336 E. 2010/4024 K. 25.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/12336
KARAR NO : 2010/4024
KARAR TARİHİ : 25.03.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, oğlu olan davalıya 7.000-TL borç para verdiğini, ancak davalının parayı ödemediği gibi kendisini evinden kovduğunu ileri sürerek, 7.000-TL’nin denkleştirici adalet ilkesine göre dava tarihi itibariyle ulaştığı değerin hesaplanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 28.05.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 9.631,75-TL’ye çıkartmıştır.
Davalı, bu paranın davacı tarafından bağışlandığını, borç olarak verilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davacının, davalıya 7.000.00 TL borç verdiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu davacı davalıdan temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi isteyebilir. Davacı Bk. 101/1 maddesi gereği davalıyı, davadan önce temerrüde düşürdüğünü kanıtlayamamıştır. Bu durumda 7.000.00 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken somut uyuşmazlık uygulanması mümkün olmayan denkleştirici adalet ilkesi gereği yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 130.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.