YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11629
KARAR NO : 2011/360
KARAR TARİHİ : 18.01.2011

TC … Bank A.Ş’ye izafeten … Şube Müd. Vekili avukat … Sımavi … ile … aralarındaki dava hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 16.4.2010 gün ve 7/7 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı banka, dava dışı … … ile 27.07.1998 tarihli kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesi aktedildiğini, bu sözleşmeye davalı …’un müşterek ve müteselsil kefil sıfatı ile taraf olduğunu, sözleşme şartlarına göre kredi borcu geri ödenmeyince … İcra Müdürlüğünün 2006/3 Esas sayılı takip dosyası ile haklarındaicra takibi yapıldığını, asıl borçlu hakkındaki takibin kesinleştiğini, davalının borca ve takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, ancak davalının yapmış olduğu itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece, genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacı tarafından icra takibine konu edilen ve temyiz edilen bölüm (faiz ve fer’ileri hariç – 1.374,20 TL) karar tarihi itibariyle 1.430,00 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası 2010/11629-2011/360
gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.