YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/13654
KARAR NO : 2011/4773
KARAR TARİHİ : 29.03.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı apartman yönetimi, doğalgaz abonesi olduklarını, davalı idarenin 26 günlük kullanım bedeli olarak 31.330,00 TL bedelli fatura tahakkuk ettirdiğini, bu miktarın fahiş olduğunu, davalıca 10 yılda bir yapılması gereken periyodik bakımların yapılmadığını, fatura karşılığı 12.000 TL ödediklerini, ileri sürerek 19.330,00 TL borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı akredite kuruluşun yaptığı inceleme sonucu sayacın normal çalıştığının belirlendiğini tahakkukun doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek ve davalının yönetmelikte belirlenen periyodik bakımları yapmadığı gerekçesiyle davacının 15.747.41 TL için borçlu olmadığının tesbitine ve borcunun 15.582.59 TL olduğuna karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davaya konu doğalgaz tüketim faturası ile tahakkuk ettirilen miktarın içinde 4.778.83 TL KDV’ninde 2010/13654 2011/4773
bulunduğu anlaşılmakta olup, davacı yönetimin borçlu olduğu miktara KDV eklenmesinin gerektiği hususunda taraflar arasında da ihtilaf bulunmamaktadır. Karara dayanak alınan bilirkişi raporunda davacı borcu hesaplanırken KDV’nin eklenmediği de sabittir. Oysaki az yukarıda belirtildiği üzere, davacının borçlu olduğu gerçek miktar saptanırken KDV’ninde ilavesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek davacı borcuna KDV’nin ilave edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlıgın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilirek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının birinci fıkrasının son satırında yeralan (borcunun 15.582.59 TL olduğuna kısmının çıkarılarak yerine aynen (davacının borcunun 15.582.59 TL ve bu miktara ilave edilecek KDV miktarı kadar olduğunun tesbitine) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.